Reisverslag schrijven?

Er is op de regio site plaats gemaakt voor reisverslagen van leden. Heeft u ook een reisverslag geschreven, of gaat u er in de toekomst nog één schrijven? Dan kunt u deze mailen.

Trektocht in het natuurpark Alpi-Marittime

Reisverslag van W. Voet


Naar ik vermoed, zal dit gebied bij de meeste natuurvrienden minder bekend zijn dan de centrale Alpen, daarom hier eerst wat algemeenheden. Het landschap is er woest de bergen zijn er steil en kaal. Met 3297m is de Cima Argentera Sud de hoogste top in het gebied. Dit jaar hebben wij, ik en mijn vrouw Augusta samen met onze vrienden, Max.en Ine, de vakantie doorgebracht in het Argenteramassief in de Alpi-Marittime (Italië). De Franse Alpes Maritimes en de Italiaanse Alpi-Marittime vormen een en hetzelfde gebergte, door de landsgrens in tweeën gesneden, het Franse deel luistert naar de naam Park Nationaal du Mercatour. Beide parken werken zeer intensief samen. Vlakbij ligt de Mont Gelas 3143m met de zuidelijkste gletsjer van de Alpen. Het massief bestaat uit gneis en graniet, verder gesteente omgeven door kalk en dolomiet. Als gevolg van de aanwezigheid van de verschillende steensoorten, kent het gebied een grote verscheidenheid aan landschappen, die je in de verschillende dalen kunt leren kennen.

Lees meer...
 
Spanje 2005

Reisverslag van Cor Claassens

Vertrek: 25 juni 2005
Terug:    6 juli  2005 

Deze reis is gemaakt met het doel het landschap van noord Aragon met zijn flora en fauna vast leggen op film en foto. Er zijn 2 á 3 daagse wandelingen gemaakt in rustig tempo. We hebben gebieden bezocht waar niet iedereen direct heengaan. Wild dat ons pad kruist en geurige bloemenvelden zorgden er steeds voor dat onze dag anders verloopt dan gepland.

In de middag rijd ik Spanje binnen via de Col de Somport.

Als ik de N-330 afdaal kom ik uit bij het dorpje Aratores. Hier sla ik rechtsaf  het dal van Borau in. Bij Aisa kom ik op een niet geplande weg, daar kreeg ik geen spijt van. Een uitzicht naar Frankrijk tussen de orchideeën.

Ik parkeer de auto bij een hut aan de voet van een berg. Meteen na aankomst gaat de pas er in om voor het donker bij een hoger gelegen onbemande hut aan te komen. De vermoeidheid van de nachtelijke rit voel ik al snel in mijn benen. Ik kruip tergend langzaam de berg op.

Lees meer...
 
In 75 uur naar Téte des Ottans en Col d'Anterne

Reisverslag van Cor Claasens

Om 12.00 nachts vertrek ik met drie collega's naar Frankrijk. Rond zeven uur passeren we de Zwitserse grens en rijden via Lac de Gruyère richting Montreux. Om 08.30 uur rijden we Frankrijk, aan de zuidkant van het meer van Genève weer binnen. Het laatste stuk, zo’n honderd kilometer, neemt veel tijd in beslag. Een slingerweg brengt ons over de Col des Gets. Kort daarna slaan we linksaf bij Taninges. Via Samoëns rijden we Cirque de Fer à Cheval binnen. We komen uit op een parkeerplaats waar we de auto een paar dagen kunnen laten staan. Het is rond twaalf uur. Een maaltijd uit blik wordt opgewarmd terwijl we de rugzakken in orden maken. Het is half twee voor we gaan lopen. Het eerste deel kennen Chris en ik nog van drie maanden terug. Toen konden we deze tocht niet afmaken vanwege te veel sneeuw. De toen snel stromende bergbeken staan nu geheel droog. We kunnen zo door de bedding lopen. Aan het eind van het dal begint de klim pas echt. Als we boven zijn hebben en een terugblik op het mooie dal en zijn we de inspanning weer snel vergeten.

Lees meer...
 
Via Alpina rode route: Triest - Monaco

Reisverslag van Erik en Esther Lennertz


Het is 26 augustus 2007, staande op de Col de Guerre (525 m.) en neerkijkend op Monaco, het einddoel van onze trektocht, gaan onze gedachten terug naar het begin. Lazzereto de startplaats van de Via Alpina nabij Triest (I).

2 juni 2005 zijn wij hier met zwaar bepakte rugzakken en met maar weinig informatie over de te vervolgen route vertrokken. Ongeveer 3000 km voetpaden liggen voor ons. Gepland in 2 x 3 zomermaanden (2005 en 2006) kon dit wel een prettige en ontspannen tocht worden. Veel liep toch anders dan gepland.

Slovenië is met veel bos en het nationale Park Triglav een heel mooie, maar door gebrek aan een goede kaart een ware speurtocht. De plaatselijke bevolking is zeer vriendelijk en vaak ook onze gids bij het vinden van de goede paden. Drie weken later bereiken wij de Würzenpass en hiermee Oostenrijk.

Lees meer...
 
<< Start < Vorige 1 2 Volgende > Einde >>

Pagina 1 van 2