Regioweekend Freyr 29-30 september 2007, door Yvette 

Het regende pijpenstelen. Maar wij zaten in de auto naar de Ardennen om te gaan klimmen….  Op zo’n moment vraag je je af waarom je meegegaan bent. Een half uurtje voor we aankwamen stopte het met regenen. Mmm.

In de Chamonix (dat is dé plaatselijke kroeg bovenaan de rots) zaten we gezellig aan de koffie (en thee) te wachten tot iedereen zich melde bij de KI; Voor Cor op tafel lagen drie boeken: bovenop lag: ‘25 wandelingen in de Belgische Ardennen’, daarna kwam: ‘Indoor climbing in België’ en daaronder lag: ‘De topo van Freyr’. Gelukkig hebben we alleen het laatste boek open gehad.

Nadat Marcel tot drie keer toe de indeling had veranderd, gingen we ieder met ons eigen instructeur / naklimmer(s) naar beneden. Nadat ik al meerder keren had verkondigd volgende keer mijn wandelstok mee te nemen, had ik deze keer eindelijk de daad bij het woord gevoegd. Wat ging het geweldig met die stok naar beneden! Ik was helemaal niet meer bang!

Iedereen heeft lekker op zijn eigen niveau geklommen. Om een uur of vijf kwamen we moe maar voldaan weer boven.

Aan het eind van de dag hebben een paar bikkels hun tent op het bivakveld gezet, anderen klapten hun tent op de auto open, de volgende maakte zijn bed in de bus klaar, dan was er iemand die zijn slaapzak uitrolde in de hut, drie mensen kozen voor iets meer comfort in de Chaveehut en ten slotte een stel dat hun eigen camper bij zich heeft. U ziet maar weer: slaapmogelijkheden te over!!

Die avond was de jaarlijkse barbecue bij de Chamonix. Er stonden drie grote tenten en een stuk of tien halve-olievat-barbecues. Voor 15 euro kreeg je twee bonnen: eentje voor een gratis drankje en eentje voor vlees etc. De bon met de V was volgens Sonja voor vlees en die met de B voor bier…. (Wij dachten meer aan Viande en Boisson).

Het was een geslaagde avond: veel bier en wijn, lekkere muziek, veel vlees, lekker dansen, gepofte aardappels en het getik van de regen op de feesttent!

Zondag ochtend viel het, na al dat vlees en die drank niet mee om op gang te komen (daar had de zon ook een beetje last van). Een aantal mensen ging naar huis en de rest heeft een heerlijke dagje voor een groot deel in de zon geklommen.

Ook die dag  heb ik de tekst: aahhhhaaa grr vaak gehoord (voor de mensen die niet thuis zijn in het klimmersjargon, dit betekent: ‘Jeetje wat een moeilijke passage ik heb geen idee hoe ik hier door moet komen maar hoe dan ook ik moet en zal het halen’, maar voor deze hele zee aan woorden hebben de meeste klimmers geen puf)

Moe maar voldaan en onder de blauwe plekken (nogmaals Patrick je kunt er niets aan doen) wil ik Ada, Anton, Cor, Ernst, Frank, Jan, Jan, Joke, Marcel, Monique, Patrick, Piet en Sonja bedanken voor een heel gezellig regioweekend.

Yvette