Geschreven door Lennart

Toen we aankwamen op de parkeerplaats van les Awirs stonden er al een aantal mensen te wachten.
Het was redelijk mooi weer en we hadden allemaal zin om te gaan klimmen. Eerst nog wachten op de rest en alle spullen naar de wand brengen. We gingen eerst een leuke, maar wel lange route doen. Het was ondertussen al heel heet geworden en je moest jezelf toch goed insmeren met zonnebrandcrème. De rest van de dag hebben we wat top-ropes geklommen en rustig in de schaduw gezeten.

Op de weg naar de camping was er een deel afgesloten, wij zaten bij Frank in de auto die een karretje achter zich had. Toen we door een (zeer smalle) weg reden bleek het toch dood te lopen. Maar in deze smalle straat kon je moeilijk achteruit rijden met een karretje er achter. Uiteindelijk had Ulf het karretje uit de straat gereden (met de hand) en Frank kon er op die manier toch nog uitrijden. Toen we eenmaal op de camping aankwamen (de rest was er al), bleek dat er een verstandelijk gehandicapte tegen de camper aan had gepraat en er zelfs in was gaan zitten. Hij kreeg als bijnaam 'de grasmaaier' omdat hij het geluid van een grasmaaier maakte.

's Avonds hebben we lekker gegeten en gingen we slapen om de volgende dag weer volop te gaan klimmen. Gelukkig was het iets minder warm als de dag daarvoor. We hadden weer een lange route geklommen en op de grond geoefend met het ombouwen voor een top-rope. Helaas kwamen onze ouders ons al halen en was er een eind gekomen aan dit leuke maar ook leerzame klimweekeind.

Lennart Zoeter