Geschreven door Thomas van Duin

De zaterdagochtend dat we zouden vertrekken, werd ik door mijn moeder uit bed geplukt. Ik hield mijn pyjama aan en nam mijn dekbed (en kussen) mee, stapte in de auto en  sliep nog een tijdje verder. Ik heb me aangekleed en ontbeten in de auto. Zo ging de reis wel snel.
Toen we aankwamen in Beez, stonden daar al een paar auto’s met een paar mensen en na lang staan en niksen en kletsen, begonnen we maar eens met de klimgordels aantrekken. Toen liepen we naar de rots. We startten met vrij gemakkelijke routes bovenaan de helling. Daarna gingen we een eindje omlaag, waar we moeilijkere routes hebben geklommen (denk ik). Ten slotte gingen we nog verder naar beneden en daar hebben we één touwlengte geklommen. En toen zijn we naar beneden abgeseild en dat was erg leuk! Daarna had ik wel zwarte handen.

    

Na een dagje klimmen zijn we naar de camping gegaan, daar was ook ‘de hut’. In de hut hebben we gegeten (er stond van alles en nog wat op tafel). Voor het eten hebben we nog even onze tenten opgezet. De hut zat vol Belgen, en die waren nogal luidruchtig. Een zag eruit als een soort Asterix. Het rook er nogal naar zweet. Het was er best gezellig en we hebben nog een tijd spelletjes gedaan.
Mijn moeder had afgrijselijke pantoffels voor me gekocht, want in de hut mocht je geen schoenen aan, maar gelukkig mocht dat toch. Nu doet zij die pantoffels maar aan.
Na het eten zijn we gaan slapen. Het was een beetje erg slecht weer buiten de tent, ’s ochtends was het nog steeds erg slecht weer en er stond een klein beetje water in mijn tent. ’s Nachts dacht ik een paar keer dat mijn buitentent zou wegwaaien, maar dat is niet gebeurd. Ik had wel  veel ruimte in de tent, want ik sliep alleen. Ik heb wel lekker geslapen.



Omdat het zulk slecht weer was, zijn we zondag naar Yellowstone (klimhal, niet het park in Amerika) gegaan. Daar hebben we toen maar een beetje geklommen en geboulderd. Niek en ik hebben nog met Ulf geworsteld, maar we kregen hem niet plat. In de hal was het ook leuk en omdat mijn ouders me niet kwamen ophalen (mijn moeder was nog in België, waar ze een klimgordel voor me zou kopen, wat WEER NIET gelukt is!!) ben ik met Frank mee teruggereden. Ik kon er nog net bij! Als ik twee kilo meer had gewogen, had het niet gekund.
Toen ik thuiskwam, was ik moe, maar dat vond ik niet erg. Het was een superweekend!

Thomas van Duin